Emerytura na 5 sposobów. Wybierz swój

Jest rok 2045. Jan, rocznik 1980, właśnie przeszedł na emeryturę. Zanim na dobre zajmie się wnukami, działką rekreacyjną i łowieniem ryb, postanowił uporządkować tematy emerytalne. Pierwszym filarem jego emerytury jest świadczenie z ZUS. Jan z lekkim smutkiem przyjął fakt, że spełniły się prognozy i jego pierwsza emerytura wynosi niewiele ponad 1/3 wartości ostatniej pensji. Jan był aktywny zawodowo od 4. roku studiów i przez całe życie opłacał obowiązkowe składki emerytalne do ZUS.

Decyzję o przejściu na emeryturę podjął bezpośrednio po ukończeniu 65. roku życia, gdy tylko zyskał prawo do świadczenia emerytalnego z ZUS. Jan wie dokładnie, ile pieniędzy wpłacił do ZUS i że nie podlegają one dziedziczeniu. Z drugiej strony cieszy go fakt, że nie ma ograniczenia czasowego dla wypłat emerytury z ZUS.

Jan kilkukrotnie zmieniał pracę. Trzech jego pracodawców odprowadzało składki do PPK, zarządzanych przez trzy różne instytucje. Jan mógł połączyć je wszystkie w jedno, ale podjął decyzję, aby tego nie robić. Uznał, że to ciekawy sposób dywersyfikacji inwestycji emerytalnych. Bardzo podobało mu się to, że cześć pieniędzy dopłaca państwo i pracodawca. Zadowolony z tempa przyrostu kapitału, zrezygnował z własnych dopłat.

Jan uzyskał prawo do nieopodatkowanych wypłat z PPK w wieku 60 lat, ale postanowił kontynuować oszczędzanie, dopóki będzie aktywny zawodowo. W wieku 63 lat znalazł atrakcyjną ofertę działki rekreacyjnej i zmienił zdanie. Wypłacił jednorazowo 25% zgromadzonych pieniędzy, za które kupił wymarzoną nieruchomość, a wypłatę pozostałych 75% rozłożył na 10 lat. Dzięki temu, co miesiąc będzie dostawał dodatkowe pieniądze, które zamierza przeznaczyć na bieżące wydatki.

Jan miło wspomina 15 lat pracy w instytucji finansowej. W tym okresie zyskał więcej świadomości ekonomicznej i lepiej zrozumiał działanie produktów finansowych. Firma, w której pracował, wybrała oszczędzanie w PPE zamiast PPK. Z tego powodu oprócz trzech PPK miał jeszcze PPE. Konstrukcja PPE, wybrana przez pracodawcę, pozwalała na samodzielny wybór inwestycji składek. Jan skorzystał z tej opcji i zbudował swój portfel funduszy na emeryturę.

Składki na PPE wpłacał pracodawca i, w przypadku Jana, stanowiły równowartość 3,5% jego wynagrodzenia brutto. Jan zaufał swojej wiedzy i intuicji przy budowaniu portfela i co miesiąc dobrowolnie dopłacał niewielkie kwoty do swojego PPE. Jan uzyskał prawo do nieopodatkowanych wypłat z PPE, a gdy ukończył 60. rok życia, postanowił dalej oszczędzać, dopóki nie przeszedł na emeryturę. Pieniądze z PPE będzie otrzymywał w równych ratach przez 10 lat.

Historia Jana i jego IKE zaczęła się całkiem banalnie. Któregoś dnia zobaczył reklamę, która porównywała dzienne wpłaty na IKE do ceny jednej kawy. Postanowił zrobić eksperyment – ograniczył liczbę kupowanych kaw, a zaoszczędzone pieniądze regularnie inwestował w IKE. Szybko „zapomniał” o tym, że pieniądze są wpłacane na IKE, bo wszystko działo się automatycznie po otrzymaniu pensji. Od czasu do czasu kontrolował stan inwestycji i kilka razy zmieniał skład swojego portfela.

Fundusze inwestycyjne to jedna z możliwości pomnażania pieniędzy dostępna w ramach IKE. Fundusze mają niższe koszty zarządzania, a wypłata pieniędzy po 60. roku życia zwolniona jest z podatku od zysków kapitałowych. Jan poczekał z wypłatami, aż przejdzie na emeryturę. Połowę pieniędzy wypłacił od razu, aby pomóc synowi kupić mieszkanie. Resztę postanowił wypłacać w comiesięcznych ratach… na rozwój pasji wędkarskiej i ogrodniczej.

Jan zainteresował się IKZE i IKZE Inwestycyjnym w wieku 35 lat. Zbliżał się koniec roku, a Jan właśnie sprzedał swój stary samochód. Część pieniędzy wpłacił na IKZE, a przy rozliczeniu PIT-u otrzymał zwrot podatku dochodowego, proporcjonalny do swojej wpłaty na IKZE. Zachęciło go to do dalszego oszczędzania.

W kolejnych latach Jan ustawił sobie cel oszczędnościowy, na który co miesiąc przelewał część wypłaty, aby pod koniec roku wpłacić na IKZE. Gdy ukończył 65. rok życia, uzyskał możliwość wypłaty zgromadzonych pieniędzy. Przez trzydzieści lat zebrała się pokaźna suma, którą Jan wypłacił jednorazowo i przelał na konto oszczędnościowe. Jan nie zdecydował, na co przeznaczy te pieniądze. Uznał, że ma na to jeszcze dużo czasu.